هما ی مهاجر

گر می نخوری طعنه نزن مستان را

بنیاد نکن تو حیله و دستان را

تو غرّه بدان مشو که می می نخوری

صد لقمه خوری که می غلام است آن را

Toi qui ne bois pas de vin,      Epargne-nous ta censure ;

Tu te fais un peu trop vain :    Trève de cette imposture !

Tu t’abreuves à des sources,    ô vertueux contempteur,

Telles que notre liqueur  Auprès d’elle n’est qu’eau pur !

 

 

در پرده ی اسرار کسی را ره نیست

زین تعبیه جان هیچ کس آگه نیست

جز در دل خاک هیچ منزلگه نیست

می خور که چنین فسانه ها کوته نیست

Nul n’est admis aux secrets    qui se trament sous le voile,

Et de l’ordre qui qui s’y crée      nul homme n’a le savoir ;

Mais il n’est point de repos,          Sinon au sein de la terre.

Buvons : ce sont des mystères   qui font de longues histoires

 

 

این چرخ فلک که ما در او حیرانیم

فانوس خیال از او مثالی دانیم

خورشید چراغ دان و عالم فانوس

ما چون صوریم کاندر او حیرانیم

La roue des cieux fatidique    qui nous joue et nous égare

À la lanterne magique          précisément se compare :

Le soleil en est le feu,          l’univers est la carcasse,

Nous les images qui passent    sans rien connaître du Jeu.

 

رباعی هایی از عمر خیام   

ترجمه ی ژیلبر لازار